خانه » Uncategorized » آیا محمد امی بوده است؟

آیا محمد امی بوده است؟

418690_10152060574285386_183475331_n

آیا محمد امی بوده است؟
اُمي بودن محمد
متكلمان مسلمان براي اثبات نبوت پيامبر اسلام و آسماني بودن قرآن دليلي اقامه كرده اند كه از دو مقدمه و يك نتيجه تشكيل شده
است. مقدمات دليل عبارتند از:

الف. پيامبر اسلام كه آورندة قرآن است امُّي بود:
امُي به معناي منسوب به مادر(امُ ) است و مقصود از آن اين است که فرد جز معلوماتي که طبق فطرت و
استعدادهاي مادرزادي خود به دست مي آورد معلومات ديگري ندارد و فاقد معلومات اکتسابي به دست آمده در
پرتو قدرت بر خواندن و نوشتن است [ 1 ].
به عبارت ديگر پيامبر اسلام در دوران نوجواني و جواني (پيش از بعثت) مكتب نرفته و درس نخوانده بود و خواندن و نوشتن نمی دانست.
ب. نثر قرآن از نظر زيبايي، فصاحت و بلاغت شاهكاري بي نظير و محتواي آن اولا عاري از هرگونه خطا، تناقض و سخن لغو و بيهوده
است، و ثانيا شامل :
ژرفترين و بلندترين معارف و والاترين و ارزشمندترين دستورهاي اخلاقي و عادلانه ترين مواعظ … وسازنده ترين شيوه هاي تعليم و تربيت[ 2 ]
است. در قرآن تعاليم حكيمانه و معارف بلندي وجود دارد كه مي تواند در همه اعصار و تا روز قيامت، پاسخگوي عميقترين و
بنياديترين مسائل و مشكلات بشر باشد.
از اين دو مقدمه نبوت پيامبر اسلام و آسماني بودن قرآن نتيجه گرفته مي شود. زيرا يك فرد درس ناخوانده و مكتب نرفته، هرگز
نمي تواند آياتي با اين مرتبه از فصاحت و بلاغت و زيبايي و در عين حال شامل تعاليم حكيمانه و حقايق مسلّم و خدشه ناپذير علمي،
فلسفي، اجتماعي و… از پيش خود بسازد، حقايق و تعاليمي كه هيچگاه رنگ كهنگي به خود نمي گيرند. به عبارت ديگر با توجه به محتواي
قرآن معلوم مي شود که :
فراهم آوردن اين همه معارف و حقايق در چنين مجموعه اي فراتر از توان انسان هاي عادي است[ 3 ]
اما اين دليل چندان محكم نيست. در مورد مقدمة اول آن، نكات زير قابل تأملند:
1. اين مدعا را كه پيامبر درس ناخوانده و تعليم نايافته بود و خواندن و نوشتن نمي دانست نمي توان به گونه اي قطعي و خدشه ناپذير
اثبات كرد، و همين نكته مهم، دليل فوق را از اعتبار ساقط مي كند. ما از دوران نوجواني و جواني پيامبر اسلام چيز زيادي نمي دانيم و
اسناد و مدارك تاريخي معتبري در مورد جزئيات زندگي آن حضرت قبل از چهل سالگي (بعثت) موجود نيست، جز همان كتب تاريخي و
روايي مسلمانان كه اولين آنها (سيرة ابن اسحاق) در حدود يكصد و بيست سال پس از پيامبر و از روي نقل هايي كه به صورت شفاهي و
سينه به سينه از يك نسل به نسل بعدي منتقل ميشد، نوشته شده است. بنابراين حقايق مربوط به دوران جواني پيامبر در هاله اي از
شك و ابهام مي ماند و كتب تاريخي مسلمانان به لحاظ منطقي حتي براي خودشان اعتبار چنداني نمي تواند داشته باشد، چه رسد براي
مخالفان (كه قاعدتا بايد از ميان منابع و اسناد و مدارك تاريخ نويسان سكولار يا حداقل غيرمسلمان _ که هم عصر پيامبر بوده باشند _
براي آنها شاهد آورد). بگذريم از اينكه اطلاعات موجود در منابع تاريخي مسلمانان نيز بسيار اندك و ناچيز است.

2. فرض كنيم پيامبر اسلام پيش از نبوت، بگونه اي رسمي مكتب نرفته بود و خواندن و نوشتن هم نمي دانست. اما آيا در چهل سالگي
_ كه ادعاي پيامبري كرد _ فردي كاملا عامي، بي سواد، بي تجربه، بي استعداد و بي خبر از همه چيز و همه جا بود؟ آيا در طول چهل سال زندگي، با هيچ عالم و حكيم و راهب و تاجر و شاعر و پير و جواني ملاقاتي نداشته و هيچ نكته اي از كسي نياموخته و با تعاليم تورات و
انجيل با آنكه در شهر و ديارش هزاران يهودي و مسيحي زندگي مي كردند و حتي عموي همسرش (ورقه بن نوفل ) يک دانشمند
مسيحي بود هيچگونه آشنايي نداشت؟ آيا در اين مدت، به نمايندگي از طرف همسر ثروتمندش به سفرهاي داخلي و خارجي نرفته بود؟
آيا دانش و تجربة پيامبر در حد عرب بيابانگردي بود كه جز شترچراني چيز ديگري نمي دانست؟
پاسخ همة اين سؤالات معلوم است.
مي توان به راحتي فرض كرد كه پيامبر درس نخوانده بود و خواندن و نوشتن نيز نمي دانست، اما استعداد و نبوغ ذاتي و هوش سرشار و
زندگي پرفراز و نشيب او در طول چهل سال برايش كوله باري از دانش و معرفت و تجربه به ارمغان آورده بود و مي دانست (يا گمان
مي كرد) كه براي رسيدن به اهداف خود راهي جز ادعاي نبوت ندارد.

بسياري از شخصيت هاي بزرگ تاريخ، افرادي مكتب نرفته و
درس ناخوانده بودند و خواندن و نوشتن نيز نمي دانستند، اما تبديل به چهره هايي ماندگار شدند.
به بيان ديگر امُي بودن (همانطور که در مقدمه اول آمد) به معناي اين است که فرد، فاقد معلومات اکتسابي اي است که در پرتو
قدرت بر خواندن و نوشتن به دست آمده باشد، نه اينکه هيچ چيزي از هيچ کس نياموخته و هيچ دانش و معلومات و تجربياتي نداشته باشد.
بنابراين ممکن است شخصي امُي باشد، اما هوش و ذکاوت و دانش و معلوماتش از هزار فرد غير امُي بيشتر باشد. پس امُي بودن پيامبر
اسلام اگر هم واقعيت داشته باشد، چيزي را اثبات نمي کند.
و اما در مورد مقدمة دوم كه قرآن را شاهكاري علمي، ادبي، اخلاقي و عاري از هرگونه خطا و تناقض مي داند بايد گفت: هذا اول
الكلام! مدعايي به اين بزرگي را چگونه مي توان به آساني پذيرفت، در حالي كه به اعتقاد بسياري از انديشمندان بزرگ تاريخ و دانشمندان
علوم مختلف، محتواي قرآن از لحاظ عقلي، علمي، ادبي و … صدها عيب و ايراد دارد و تاكنون كتاب ها و مقالات فراواني در ردّ آن نوشته
شده كه بسياري از آنها بي پاسخ مانده است (و پاسخ هايي كه به بعضي نقدها داده شده، معلوم نيست كه تا چه حد قانع كننده باشند) [ 4

روش منطقي اين است كه قرآن را ابتدا در معرض نقد ناقدان گذاشت و آنگاه ديد كه در اين آزمون دشوار، از آن چه مي ماند؟ اما آيا نقد
علمي قرآن در كشورهاي اسلامي نظير عربستان و يا جمهوري اسلامي ايران مجاز است؟

به هر حال مقدمه دوم اين دليل نيز نه تنها به هيج وجه قابل اثبات نيست، بلکه محل هزار شک و ترديد و چون و چراست و من در
شگفتم از اينکه چگونه مي توان مدعايي چنين مشکوک و لرزان را _ که اتفاقا محل اصلي دعواست _ به عنوان مقدمه اي در يک دليل
عقلي (آن هم در برابر مخالفان و منتقدان قرآن) آورد؟ آيا نه اين است که مقدمات يک دليل عقلي بايد قطعي و يقيني (و از پيش
اثبات شده) باشند؟

1]. مصباح يزدي، محمدتقي: قرآن شناسي، صص 163 – 162
2]. همان، ص 164 – 163
3]. همان، ص 164 ]
4]. براي مطالعه ده ها كتاب و مقاله معتبر در نقد اسلام و قرآن رجوع كنيد به سايت هاي www.answeringislam.org وwww.faithfreedom.com
(زبان انگليسي ) و ) www.servant13.net وwww.islameyat.com

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s